środa, 12 lutego 2020

Jaką doniczkę wybrać plastykową czy glinianą?

Jaką doniczkę wybrać plastykową czy glinianą?


Autor: M&J


Oba pojemniki mają swoje wady i zalety, choć parę argumentów pozytywnych przemawia za przyznaniem pierwszeństwa doniczkom plastykowym. Przed wyborem odpowiedniej doniczki należy się zastanowić nad materiałami użytymi do wykonania tych pojemników.


Surowiec taki jak glina jest materiałem porowatym to znaczy przepuszczalnym dla powietrza jak i wody. Rosnące w doniczkach kwiaty potrzebują do życia i przetrwania powietrza w związku z tym przepuszczalność gliny jest bardzo korzystna, szczególnie wtedy gdy posadzimy rośliny w bardzo ciężkiej glebie. Natomiast jeśli użyjemy podłoża próchniczego, w którym posadzone kwiaty czują się najlepiej ta cecha nie ma najmniejszego znaczenia.

Doniczki gliniane powodują to, że gleba w nich nie jest zbyt mokra bo woda szybko paruje przez przepuszczalne ściany, ale wada jest to, że ziemia przeznaczona pod rośliny szybciej wysycha. Kolejną wadą jest to, że młode kwiaty czy rośliny mogą uszkodzić sobie korzenie zwłaszcza gdy znajdą się za blisko ścian pojemnika ponieważ znajduje się tam niższa temperatura, która jest rezultatem odparowywania wody. Na doniczkach z gliny często tworzą się białe plamy, które są wynikiem wytrącania się wapnia. Oczyszczanie jej s tych plam jest bardzo pracochłonne i uciążliwe..

Natomiast zaletą doniczki wykonanej z gliny jest możliwość dobrego komponowania się z otoczeniem. Ponadto jest nie co cięższa niż doniczka plastykowa w związku z czym jest bardziej stabilniejsza. Doniczka gliniana może wyglądać bardzo atrakcyjnie zwłaszcza gdy jest lekko czymś zdobiona w związku z czym jej pozycja wśród doniczek zostaje niezbyt zagrożona.

Kwiaty sadzone w doniczkach glinianych możemy zostawić na dłuższy czas bez opieki zwłaszcza gdy nie co większy pojemnik o nieprzepuszczalnych ściankach wyłożymy mokrym torfem. Dzięki temu, że doniczka jest porowata roślina może przez dłuższy czas obyć się bez podlewania.

Gdy kupujemy doniczkę glinianą przez pierwszą noc powinniśmy ją moczyć w wodzie by zapobiegać zbyt szybkiemu zasysaniu wilgoci przez ściany juz po posadzeniu kwiatów.

Jeśli chodzi o doniczki plastykowe to w nich występują mniejsze wahania temperatury wokół systemu korzeniowego dlatego, ze nie przepuszcza ona ani wody ani powietrza. W tych doniczkach jest również wymiana ciepła, ale nie tak gwałtowna jak w doniczkach glinianych. W przypadku doniczek plastykowych można sobie pozwolić na zrobienie dość większej przerwy czasu w podlewaniu i trzeba pilnować by nie dopuścić do przelania gdyż wtedy kwiaty będą stały w wodzie.

Natomiast zaletą pojemników kwadratowych jest to, że można ustawiać je obok siebie przy rozsadach co gwarantuje lepsze zagospodarowanie miejsca.

Ten kto co roku sam zajmuje się rozsadami z pewnością docenia ta właśnie zaletę, ponieważ jak i w inspekcie tak i w mieszkaniu miejsce to mamy dość ograniczone. Kolejną zaletą doniczek plastykowych jest to, że nie ulegają one tak łatwemu zniszczeniu jak doniczki wykonane z gliny.

Wadą tego pojemnika przemawiającą zdecydowanie na jego niekorzyść jest to, że nie ma on zbytnio estetycznego wyglądu. Dlatego też tego typu pojemniki na tarasach czy ogrodach chowa się w specjalnych ozdobnych osłonach.


M&J

http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

W jaki sposób zamocować skrzynkę balkonową?

W jaki sposób zamocować skrzynkę balkonową?


Autor: M&J


Najlepszą bo najbardziej stabilną jest skrzynka ustawiona na posadzce balkonu. Takie ułożenie kwiatów jest szczególnie uzasadnione zwłaszcza wtedy, gdy nasz balkon otoczony jest wokół ażurową balustradą, kwiaty będą widoczne na zewnątrz bo nie tylko nasze oko mają cieszyć, ale również mają stanowić ozdobę domu i balkonu.


Wówczas musimy się ograniczyć jedynie do sadzenia roślin o długich pędach. Takie ułożenie skrzynek nie wymaga specjalnego mocowania jedynie konieczne jest przygotowanie tzw. klocków, które można umieścić pod doniczką by był swobodny odpływ nadmiaru wody. Te skrzynie z kwiatami często umieszcza się na balustradach balkonowych oraz na balustradach murowanych w obu tych przypadkach należy użyć podpórek i uchwytów mocnych i odpornych na wstrząsy.

W przypadku gdy taka skrzynka się urwie bądź spadnie przechodnie mogą ponieść poważne obrażenia. W sprzedaży jest wiele różnorodnych uchwytów, są również takie, których rozmiar oraz szerokość można regulować co do wymiarów skrzynki. Dzięki umieszczonym śrubom i motylkom można regulować sprawnie i szybko wymiary.

Ponadto uchwyty umożliwiają umocowanie skrzynek z kwiatami zarówno na wierzchu balustrady jak i u jej podnóża. Przeważnie w takich przypadkach skrzynki powinno się mocować po stronie zewnętrznej. Czasem uchwyty będą tak zrobione, że jedno ramię wysięgnika będzie się opierać poziomo na górnym brzegu skrzynki, co pozwoli na zapobieganie jej przechylania się. Tą konstrukcję często poleca się w przypadku, gdy w skrzynkach rosną kwiaty o długich pędach i przeważają na jedną stronę.

W przypadku gdy już gotowe uchwyty nie pasują nam do poręczy balkonu czy zwieńczenia muru musimy wówczas zamówić takie specjalne haki na miarę.

Podpórki metalowe używane zwykle do budowy regałów można wykorzystać do zamocowanie skrzynek na występach balkonów, niskich murkach czy też palisadach. Należy wówczas przyśrubować lub zamocować z wykorzystanie kołków rozporowych kilka podpórek, tak, by można było umieścić między nimi skrzynię i zagwarantować jej stabilność. Jedno z ramion podpórki powinno tworzyć kąt prosty i musi być skierowane do góry.


M&J

http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Jak zrobić pergolę w ogrodzie?

Jak zrobić pergolę w ogrodzie?


Autor: M&J


Odpowiednio skonstruowana pergola spełnia zazwyczaj trzy podstawowe funkcje: po pierwsze stanowi ozdobę ogrodu, po drugie jest zacienionym miejscem do wypoczynku w naszym ogrodzie, a po trzecie jest podpora dla wszelkiego typu roślin pnących.


Przeważnie pergolę budujemy o wysokości od 2,5 do 3 m. Następnie umieszczamy podpory pionowe mogą być z drewna lub murowane. W starszym budownictwie zwłaszcza gdzieś na południu Europy, pergole to kamienne filary wykonane z jednej bryły. Na nośnych belkach ułożone są jedna za drugą krokwie.

Jeśli weźmiemy pod uwagę estetykę to istotne są wówczas proporcje każdego z elementów, na przykład nie powinno sie umieszczać cienkich i słabych belek nośnych na grubych i masywnych filarach. Podpory większych pergoli będą zazwyczaj bardziej obciążone przez belki nośne czy tez krokwie jak również przez rośliny, które się będą po nich pięły. Filary te powinny być wykonane z belek o wym. 12x12 cm lub 16x16 cm. Do mniejszych projektów używa się nie co mniejszych i cieńszych kantówek.

W przypadku gdy używamy do skonstruowania konstrukcji podporowych drewna, które zostało wcześniej zaimpregnowane musimy unikać kontaktu z glebą. Jednak nie ma takiej możliwości, by można było wykluczyć , że po kilku latach drewno mając styczność z wilgocią zacznie gnić. Wówczas musielibyśmy wykonać całkiem to nową pergolę.

W takim przypadku podpory drewniane przyśrubowujemy do metalowych tzw. "butów", które mocuje się na podstawach betonowych co daje możliwość tego, że znajdują się one parę centymetrów nad powierzchnią ziemi. Jeśli chodzi o wiązanie górne wówczas znajdujące się tam belki przymocowujemy śrubami lub gwoździami.

Po wcześniejszym wywierceniu otworów na gwoździe najłatwiej jest przybić krokwie do belek nośnych. Zbudowana konstrukcja będzie trwalsza gdy dodatkowo wzmocnimy ukośnie filary i belki listwami. Poszczególne elementy pergoli można również łączyć kątownikami.

W przypadku gdy chcemy zbudować zwykłą i dość lekką pergolę, wówczas belki nośne przymocowujemy do filarów. W tym wypadku ważne jest, by dolną część belki umieścić w metalowym "bucie" , by nie doprowadzić do zaostrzenia się filarów i wkopania się ich w ziemię do głębokości 60-70 cm.

Pergola może być również stosowana w celu osłonięcia tarasu. Jeśli tylko chcemy pergolę możemy sobie zmontować zaraz po wybudowaniu domu. Konstrukcja ta może również służyć jako szpaler w ogrodzie lub też może być używane jako zadaszenie miejsca przeznaczonego do letniego wypoczynku.

W zależności od wielkości ogrodu i jego wielkości oraz kształtu można wyróżnić następujące warianty: pergola może służyć jako zielony korytarz stanowiący przejście między dwoma budynkami, między domem czy garażem lub tez może być wykorzystywana jako zadaszenie podwórza wewnętrznego tzw. "patio". Możemy także użyć konstrukcję łamaną, tak by pergola biegła wokół budynku.


M&J

http://www.infooogrodnictwie.blogspot.com/

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Nasz ogród

Nasz ogród


Autor: M&J


Często się spotyka, że ktoś uprawia ogród przez kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt lat, a na stare lata rezygnuje jednak z tego ze względu na to, że zaczyna brakować mu sił, by wciąż się schylać nad grządkami oraz dźwigać ciężkie kosze i torby z warzywami czy owocami niosąc je z ogródka do domu.


Jednak z drugiej strony zdaje sobie sprawę, że ruch to zdrowie, a praca przy owocach i warzywach w ogrodzie pozwala utrzymać sprawność fizyczną przez wiele lat i ma bardzo dobry wpływ na samopoczucie człowieka. Nawet jeśli przebywamy w ogrodzie tylko po to by wypocząć czy zaobserwować rosnące rośliny to i tak odczuwamy działanie stymulujące ogrodu ze względu na to, że barwy, zapachy oraz dźwięki oddziałują na zmysły. Jest to szczególnie istotne w przypadku osób starszych, chorych czy wpadających w apatię.

Jednak gdy przychodzą już te lata emerytalne mamy nieco więcej wolnego czasu, zwiększa się w człowieku potrzeba relaksu oraz bliższego kontaktu z naturą. W wielu przypadkach ludzie dopiero po przejściu na emeryturę mogą w pełni cieszyć się swoim ogrodem i w pełni z niego korzystać. Jednak często zdarza się tak, że wtedy nie czujemy się już na siłach, by podołać wymagającym ogromnego wysiłku pracom w ogrodzie. Mamy wówczas prawdziwy paradoks, który dotyczy zarówno właścicieli ogrodów przydomowych jak i działkowców.

Gdy zadbamy wystarczająco wcześnie o to by przystosować nasz ogród do potrzeb wieku emerytalnego to ucieczka z ogródka lub działki nie musi być konieczna. Ogród wówczas powinien być bezpieczny, wygodny i łatwy w pielęgnacji.

Ścieżki w ogrodzie powinny być wygodne w poruszaniu się i o odpowiedniej szerokości
ok. 120 cm , musza mieć mały spadek i dość równą nawierzchnię. Jeśli nie umiejętnie dobierzemy i źle usytuujemy rośli to mogą one sprawiać nam wiele kłopotów. Przyczyną poślizgnięcia w ogrodzie mogą być owoce na ścieżce lub mokre liście. Pułapką dla stopy podczas przechadzki po ogrodzie mogą być zbyt nisko i blisko ścieżki posadzone krzewy.

Nasz ogród to miejsce relaksu i odpoczynku dlatego nie możemy zapomnieć o miejscach gwarantujących nam zacisze i spokój, a także o usytuowaniu miejsc do siedzenia. Nawet w przypadku bardzo małych ogrodów powinno znaleźć się jakiekolwiek miejsce do siedzenia. Dużo osób dopiero w wieku emerytalnym ma czas na ucinanie sobie pogawędek na ławeczce pod jakimś drzewkiem
w swoim ogrodzie.

Gdy mamy w domu osobę cierpiącą na jakąś chorobę powinniśmy zadbać o to, by mogła ta osoba obserwować zmiany zachodzące w przyrodzie. Musimy dobrać tak rośliny w naszym ogrodzie by przyciągały naszą uwagę np. kolorowe kwiaty, ciekawa kora, owoce, jesienne liście. Dla niewielu ludzi ogród przy domu może być jedynym miejscem, w którym mają bezpośredni kontakt ze światem, a to co w nim zachodzi, może pobudzać wyobraźnię, wspomnienia czy skojarzenia pobudzające umysł.

Na świecie nie występują ogrody, które nie potrzebują pielęgnacji, jednak są takie, które wymagają mniej tej pielęgnacji. Warto jest więc zdecydować się na styl ogrodu bardziej naturalny, podobny do dzikiej natury, niż formalny, który potrzebuje regularnej pielęgnacji.

Na świecie występuje wiele różnych sposobów na uprawianie oraz urządzenie ogrodu, by praca w nim była lekka i sprawiała przyjemność. Takim zajęciem nie jest na pewno bieganie po trawniku i koszenie go kilka razy w roku. Gdy mamy w naszym ogrodzie otwarta przestrzeń to możemy ją wypełnić najrozmaitszymi krzewinkami. Jedną z najlepszych roślin okrywowych jest Budziszek. Wówczas ogród wygląda pięknie przez cały okres wegetacji. Centralną ozdobą ogrodu stają się wtedy liście, które tworzą tzw. runo. Budziszek lubi stanowiska bardzo słoneczne i półcieniste. W maju i czerwcu jego ozdobą stają się różowe kwiaty.

Natomiast Bergenia jest wytrzymała na wszystkie warunki wegetacji. Ma zimozielone, skórzaste i okazałe liście. Jej kwiaty są różowe, czerwone lub białe i rozwijają się dopiero w kwietniu oraz maju.

Następną rośliną jest runianka japońska, która tworzy zwarty, zielony, trwały i wyrównany kobierzec.

Kolejna rośliną jest barwinek pospolity jest on zimozielony i ozdobny przez cały rok. Rośnie dobrze na glebie lekko podmokłej lub słabo suchej. Bardzo lubi stanowiska półcieniste. Jego kwiaty są bardzo ładne niebieskie i rozwijają się wczesną wiosną.

Warto jest więc zwrócić uwagę na te właśnie rośliny, ponieważ ich uprawianie pozwoli uniknąć problemów z naprzykrzającymi się chwastami. Ponadto pokryją one wszystkie niezbyt efektowne miejsca, a co za tym idzie zazielenią ogród przez cały rok co sprawi, że będzie on jak najbardziej naturalny i estetyczny.


M&J

www.infooogrodnictwie.blogspot.com

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Kącik ogrodnika

Kącik ogrodnika


Autor: M&J


Początkowe dni kwietnia to ostatni dzwonek by zacząć siać większość warzyw prosto do gruntu zapewniając im stałe miejsce. Najwcześniej wysiewamy: groch, pietruszkę, bób, pory, szpinak, cebulę oraz wczesne odmiany marchwi nadające się już do zbioru letniego i wczesno-jesiennego.


W pewnych odstępach czasu np. co kilkanaście dni można wysiewać dość małe porcje może być nawet po jednym rządku nasion kopru czy rzodkwi.

Gdy już wzejdą posiane przez nas wcześniej warzywa, wówczas ziemię między tymi rządkami należy spulchniać, niszcząc jednocześnie wschodzące chwasty. Gdy nasze siewy są jeszcze małe i wolno rosną musimy regularnie odchwaszczać zasiewy. Chwasty te rosną szybciej, mogą je zagłuszyć, bo zabierają warzywom światło, wodę i składniki pokarmowe.

Gdy warzywa wschodzą zbyt gęsto to wymagają one przerzedzenia. Zbyt duże zagęszczenie warzyw może być przyczyną zniekształcenia korzeni, słabego wzrostu oraz braku zgrubień. Rośliny przerywa się najlepiej po obfitym podlaniu lub deszczu.

Gdy planujemy rozsadę warzyw kapustnych i sałaty należy ją wcześnie zahartować. Tak gdzieś na ok. 7-10 dni przed przerzedzaniem należy ograniczyć podlewanie obniżyć temperaturę otoczenia poprzez intensywne wietrzenie. Następnie rośliny wystawia się na cały dzień na zewnątrz oraz na ok. 2-3 dni powinniśmy zostawić je również na noc. Wówczas nasze rozsady wzmacniają się stają się twardsze i ciemniejsze. Gdy rośliny są już gotowe do sadzenia to mają 3-4 liście rozwinięte i 2 rozwijające się. Rośliny te dobrze jest wówczas sadzić bardzo wcześnie rano lub wieczorem. Korzenie sadzonych warzyw nie powinny być podwinięte. Najlepiej przyjmują sie rozsady, które sadzimy z doniczek wraz z całą bryłą ziemi. Najważniejszą czynnością jest obfite podlanie świeżo posadzonych warzyw.

Warzywa okryte folią perforowaną lub włókniną łatwiej znoszą przesadzenie i szybciej rosną. Osłony z folii utrzymuje się przez kilka tygodni w zależności od pogody. Agrowłóknina chroni warzywa kapustne przed uciążliwym szkodnikiem - pchełką. Częste spryskiwanie roślin zapobiega pojawianiu się szkodników.


M&J

www.infooogrodnictwie.blogspot.com

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.